اين وبلاگ ،خانه اي است براي شعرها و دل نوشته هايم،پس بايد بپذيرم كه گاه مهماني ناخوانده مي آيد.مهماني ناخوانده كه خواست يادگاري از خويش بر جاي بگذارد ،اما آنچنان خود را تهي ديد كه از خانه همسايه ام دزديد
مهمان ناخوانده عزيز من
مي دانم تو آنقدر مهربان بودي كه نخواستي دست خالي بروي...بار ديگر كه قصد آمدن كردي ،تو هم تكه اي از قلبت را بياور
فراموش نكن ! اينجا هميشه آفتابي دائم و گرم از حضور دوست و استادم جناب آقاي ناصري دارد.
+ نوشته شده در جمعه 27 مرداد1385ساعت 9:18 بعد از ظهر توسط گلبهار همام
|