گلبهار

هیچ ندارم

در این شهر

جز

دالان بهشتی که تو نشانم دادی

با خاطره هایت

این بلبلان خوشامد گو

.

.

.

هیچ ندارم و تمام دارم

روی بر نگردان از من

بگذار لقمه ای گیرم

از صدایت

لبخندت

نگاهت

این راه را بی توشه پایانی نیست